Mesaj: #1

Unutuldular!..

Binlerce yıldır Şeref ve Namusuyla medeniyetler kuran, medeniyetlere önderlik eden, sevgi ve saygıyı kalplere işleyen, çağ açıp çağ kapatan, emsali görülmemiş insani düsturları yeryüzüne nakşeden, Amerika kıtasından Uzakdoğuya kadar uzanan bir coğrafyaya Adalet mührünü vuran ecdadımız unutuldu..

Paylaşmak bile "gereksiz" görüldü..Okumayı bile "Fazlalık" saydık..Ne de olsa biliyorduk herşeyi: Cehaletimizin aynaya yansıyan görüntülerini "Yeterli" sandık..

Bohçasında "bir parça kuru ekmek" ile 'Gelecek Nesilleri kurtarmak' için cepheye giden Ecdadımıza küfür ve hakaret eder hale geldik.

Kuva-i Milliye ruhunu unuttuk.Herşeyi akışına bıraktık;düzeltmek için kendimizden birşeyler katmayı denemek bile istemedik.

Mağlubiyeti baştan kabul ettik..Bir köşeye çekilip kendimizi mutlu etmeye çalıştık..Dışarıda kıyametler koparken..Mücadeleyi dört duvar arasına sığdırdık..

İnsanlığın tükendiği anları göz ardı ettik..Belki herşeyin bir anda düzeleceğine olan taasubi beklentilerin gölgesinde bekler olduk..

Dünyanın en büyük güçleri üzerine gelirken bir an bile tereddüt etmeden canını ortaya koyan Ecdadımızı 'hatıra' olarak gördük..Yüreğimizde ki gücümüzü unutuverdik.Gücümüzün kaynağını aklımıza bile getiremedik.Hayatın kendisini akışına bıraktık..Ne olursa olsun ayaktayız işte..

Sahipsiz kaldık..1938'den beri..Birlik ve beraberlik ruhumuzu kaybettik..Ne yazık ki cesaretimiz de kayboldu..

Canınız sağolsun!..

Mesaj: #2

way beee

Mesaj: #3

çok gerekli faydalı bir konu olmuş teşekkür ederim

Mesaj: #4

Çok düşünceli bir yazı.

Mesaj: #5

Çok önemli bir yere değinilmiş.

Mesaj: #6

Çok güzel bir paylaşım