Warrock Türkiye / Ship Supply

Sultan II. Mahmud Han zamanında yaşlı bir kadıncağız duymuş ki, Hazreti Hızır her gün yatsı namazında, Yeni Câmî'de görülürmüş. Kendisi de zâten Hızır Aleyhisselâm'ı görmeyi öteden beri çok istermiş.

Duyduğu söz üstüne ertesi gün kocasına durumu bildirip, ondan izin alarak yatsı namazına Yeni Câmî'ye gitmiş. Namaz çıkışında, avluda bir kenara çekilmiş ve başlamış çıkanlara dikkatli dikkatli bakmaya.

O pür dikkat çıkanları tâkip ederken, karşısından bir yaşlı amca çıkagelmiş.

Yaşlı Amca : - Neye bakarsın hâtun?

Kadın : -Dediler ki, bu câmîde her gece Hızır Aleyhisselâm görünürmüş. Onu görmeye geldim.

Yaşllı Amca : -Peki onu görsen nasıl tanıyacaksın?

Kadın : -Bilmem.

Yaşlı Amca : -O zaman buradan geçse, sen onu tanıyamazsın.

Kadın : -Doğru, nasıl da akıl edemedim.

Yaşlı Amca : -Bak öyleyse, sana onu nasıl tanıyacağını öğreteyim.

Kadın : -Olur..

Yaşlı Amca : -Arkamdaki câmîyi görüyor musun?

Kadın : -Evet

Yaşlı Amca : -Işıklarına bak. Söndü mü şimdi?

Kadın : -A evet, söndü.

Yaşlı Amca : - Şimdi bir daha bak, ışıklar tekrar yandı mı?

Kadın : -Baktım. Evet şimdi de yandı.

Yaşlı Amca : -Peki öyleyse. İşte aynı böyle, arkasında duran câmînin ışıklarını olduğu yerden kıpırdamadan yakıp söndüren birisini görürsen, işte o Hızır'dır

Kadın : -Doğru mu?

Yaşlı Amca : -Doğru

Kadın : Hay Allah râzı olsun, demiş ve kadın beklemeye devâm etmiş. Fakat tabiî herkes dağıldığı halde, târife uygun kimse çıkmamış. Bizimki de mahzun eve dönmüş.

Kadının Kocası sormuş: Gördün mü Hızır Aleyhisselâm'ı? -Yok, göremedim. Vah vah.

Kadın : -Olsun, göremedim ama, nasıl görülür çok iyi öğrendim.

--------------------------------------------------------------------

Ramazan… Cuma günü… Cuma vakti… Cami… Cemaat tek tük camiye girmekte. İmam kürsüde… Girenlerin arasında… O… Hızır… Hızır aleyhisselam da genç ihtiyar arasında onlardan biri gibi gidiyor bir köşeye oturuyor. Kürsüde imam sohbete başlıyor…

Hızır’ aleyhisselâmın yanına kırklarında bir adam gelip oturuyor. Cami yavaş yavaş dolmakta. Adam, bir müddet sonra uyuklar bir vaziyette sallanıyor, ha uyudu ha uyuyacak.

Hızır aleyhisselâm adamı dürtüklüyor: -Uyuyacaksın, der.

Adam: -Uyumam, beni rahat bırak.

Hızır aleyhisselâm ses etmez, ancak ezan okundu okunacak, adam ha uyudu ha uyuyacak, bir daha dürtükleyerek:

Hızır Aleyhisselam : -Uyuyacaksın dedim, der.

Adam: -Ben de sana uyumam, beni rahat bırak dedim. Rahat bırak beni. Rahat bırak yoksa, Hızır olduğunu söylerim. Buradan çıkamazsın. Bu kalabalık sakalında bir tel bırakmaz.

Hızır aleyhisselâm susar ve gözlerine kapar, boynunu büker Allah-ü tealaya yönelerek:

Hızır Aleyhisselam : -Ya Rabbim! Bu nasıl iştir. Bu kulun benim kim olduğumu bildi. Bu nasıl iştir ki bendeki listede bunun ismi yok.

Cevap gelir:

ALLAH(cc) : -Sana verilen listede beni sevenlerin isimleri var. O ise benim sevdiklerimden...

2. Yazı beni etkiledi...

Gerçekten çok güzel

2.yazıdaki adam kim acaba ?

2. metin gayet mantıklı, teşekkürler paylaşım için